Return to site

 

kramp, zweet en tranen

De eerste dagen van Me, my Bike & a Hike

34 graden. De zon brand in m’n nek. Ik heb een rugzak van wel 25 kilo op m’n rug. Na een uur of drie fietsen moet ik klimmen. Ik heb ’t moeilijk, maar zet door. Ik geef alles wat ik heb. Opeens verstijft mijn gehele linkerbeen. Bewegen is onmogelijk. Wat gebeurt er? Het doet pijn, en het feit dat ik niet weet wat er aan de hand is beangstigt me. Terwijl ik rem laat ik m’n fiets vallen, doe m’n tas van m’n rug en ga op de grond zitten…

Ik vetrok eerder die ochtend om 07:30 uit Rio de Janeiro. Het eerste deel van m’n route was geen probleem. Het was een deel van de stad dat ik al kende. Vele kilometers lang langs het strand. Wat ik blijkbaar was vergeten is dat de kust van Rio, net zoals de stad, bestaat uit vele bergen.

Na mijn ‘kramp aanval’ nam ik even de tijd om te herstellen. Ik besloot om verder te lopen tot de top van de berg. Het bereiken van de top was een hele geruststelling, en het afdalen was heerlijk!

Helaas zou ik op m’n eerste dat nog 3 keer zo’n kramp aanval krijgen, die de pijnlijkste waren die ik ooit heb gevoeld.

In de volgende ochtend vertrok ik uit Sepetiba, en hoopte ik Mangaratiba te bereiken. De route gaat niet via de kust, maar leidt landinwaarts richting de steden Santa Cruz en Itaguai. Geen probleem als je met de auto bent, maar voor mij betekende het zo’n 15 kilometer extra in de hete zon van Rio. Ik bereikte Mangaratiba rond 17:00 die dag, en dus besloot ik dat er nog even tijd was om door te fietsen naar het volgende dorpje. De fout die ik hierbij maakte was dat ik niet wist hoe ver weg dit dorpje lag. De route begon met een nieuwe klim en toen het ook nog eens begon te regenen kreeg ik spijt van mijn besluit om verder te gaan.

Ik bereike het stadje Conceição de Jacarei na zonsondergang. Bij aankomst kon ik nauwelijks lopen, en mijn lichaam deed overal pijn. De volgende ochtend ging ik na een heerlijk ontbijt een stukje wandelen om mezelf voor te bereiden op een nieuwe dag fietsen. Op het moment dat ik een duik nam in de zee bij een prachtig strandje vergat ik direct alles wat ik tot dat moment had moeten doorstaan. Het was ’t abslouut allemaal waard…

** Dag 3 fietste ik naar Angra dos Reis en later Frade. Vandaag (dag 4) hoop ik Paraty te bereiken.

Bedankt voor jullie steun!**

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OKSubscriptions powered by Strikingly