Return to site

Is het tijd om te stoppen?

Wanneer de twijfels toeslaan...

Het begin van dit avontuur was zwaar, loodzwaar. Ik had in jaren geen kilometer op een fiets afgelegd, en daar ging ik opeens. Met die grote rugzak om m'n schouders trotseerden mijn oude fiets en ik de hitte en heuvels van Rio de Janeiro. Maar liefst vier keer kramp op de eerste dag fietsen was daarvan het resultaat. En een zeer magere 60 kilometer achter de rug waarvan ik tijdens de rit toch echt had durven wedden dat het er minimaal 200 waren geweest. En toch waren de eerste weken lang niet zo zwaar als de weken die zouden volgen...

Wanneer je fysiek in de problemen komt is het de vraag hoe je er mentaal voorstaat. In de eerste weken voelde ik me sterk. Niet zozeer fysiek dus, want juist op dat gebied had ik het vaak erg lastig, maar in m'n hoofd zat het goed. Ik voelde me vrij, had weinig last van twijfels en wist heel goed waar ik mee bezig was. Maar op een gegeven moment kwam daar helaas verandering in. De problemen leken zich op te stapelen, zowel m.b.t. mijn avontuur als op persoonlijk vlak. Het dieptepunt kwam voor mij toen ik maar net begon aan mijn Boliviaanse deel van het avontuur. Daar zat ik dan: Met een lekke band en zonder een cent op zak staarde ik voor me uit over het Caceres meer in Puerto Suarez. Waar ben ik toch mee bezig? 

Dat dit avontuur zwaar zou worden was voor mij wel duidelijk. Ik wist dat de echte strijd niet op de fiets zou plaatsvinden, maar in m'n hoofd. Al in Rio de Janeiro vroeg ik mezelf af of ik wel echt aan deze reis zou moeten beginnen. De ware reden dat ik aan het avontuur begon, ondanks de onmogelijke omstandigheden, was juist omdat ik deze strijd aan wou gaan. Ik was ontzettend benieuwd hoe ik om zou gaan met alles wat er zich in mijn hoofd af zou gaan spelen. Hoe cliché ook, het ging inderdaad om de reis, en niet zozeer om de bestemming...

Op dit moment is het zeer de vraag of ik Colombia ga bereiken. De conclusie die ik heb getrokken is dat dit avontuur onder deze omstandigheden voor mij niet heel lang meer kan en mag duren. En die 'houdbaarheidsdatum' overtreft in dit geval het doel van het bereiken van de eindbestemming. Hoe dan ook, mijn missie (vooralsnog deel één in ieder geval) is geslaagd. Ik ben de strijd aangegaan, in wat voor mij voelt als de meest uitdagende fase van mijn leven.

Terwijl je dit leest verzamel ik mijn spullen en pak mijn tas in. Het zit erop. Mijn stop in alweer een stad in Zuid-Amerika. Ik stap op de fiets, want ik heb nog vele kilometers voor de boeg...

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OKSubscriptions powered by Strikingly