Return to site

3x helemaal op

Maar opgeven is geen optie

Dat deze uitdaging voor mij geen makkelijke is, hebben jullie vast al kunnen begrijpen. Tot nu toe heb ik er al zeker 1.500 km opzitten. De ene kilometer is de andere niet. Soms leken ze voorbij te vliegen, op andere momenten deed ik uren over een klein aantal kilometers wat me deed afvragen in welk jaar ik uiteindelijk Colombia zou kunnen bereiken.

Dag 1 was met de 4 krampaanvallen absoluut een zeer zware dag, maar aangezien ik dit al heb gedeeld sla ik die nu even over. Er zijn 3 andere dagen die ik graag met jullie deel:

De bergen van Caraguatatuba

Ik was er door meerdere mensen voor gewaarschuwd: de 'serra' van Caragua. Tot aan Caragua heb ik ook aardig moeten klimmen, maar wat me hier te wachten stond was er niets bij. Opnieuw een zeer warme dag, en ondanks de verhalen zette ik vol energie koers naar `het dorpje Paraibuna.

Het klimmen tot aan de top van de bergen rond Caragua kostte me ongeveer 5 uur (!), waarin ik slechts 11 km verder kwam. Eenmaal boven gekomen rustte ik uit, waarbij ik toch genoot van het uitzicht. Gelukkig was daar weer onverwachts iemand die kon helpen: vanuit een auto hoorde ik namelijk 'hier, een lekker koud flesje water'. Blijkbaar kon de dame aan me zien dat ik die goed kon gebruiken.

Sao Pedro en Sao Manoel

Twee dagen achter elkaar waarbij het duidelijk even niet mee zat. Ik kwam aan in Sao Pedro nadat ik in het stadje ernaast, Aguas do Sao Pedro niet aan een slaapplaats kon komen. In Sao Pedro lukte het echter ook niet. Beide stadjes ontvangen veel toeristen en dus was er rond Oud & Nieuw geen goedkope overnachting te vinden. Na een nachtje te hebben doorgebracht naast het politieburo in Sao Pedro vetrok ik vroeg in de ochtend naar Sao Manoel. Een rit van ruim 85 km, die na een kort nachtje slapen niet goed te doen was. In de laatste 20 km naar Sao Manoel moest ik aardig klimmen, en kwam ik ook nog eens zonder water te zitten. Voor mijn gevoel kwam het stadje maar niet dichterbij. Uiteindelijk zou ik ook deze nacht doorbrengen op 'straat'.

Lekke band

De vraag die ik waarschijnlijk het meeste gesteld krijg onderweg: 'hoe vaak heb je al een lekke band gehad'? Op de dag dat ik klaar was om de staat Sao Paulo te verlaten pakte ik mijn fiets om direct te moeten concluderen dat mijn band volledig leeg was. Vol hoop ging ik mijn band oppompen, maar al snel bleek het inderdaad te gaan om een lekke band. Ineens voelde ik de vermoeidheid van een aantal weken onderweg zijn. Alles leek tegen te zitten op het moment dat ik ook nog eens zonder water kwam te zitten. Ik besloot wat te lopen om op zoek te gaan naar een plekje in de schaduw. Ik kwam echter niet vooruit. Het duurde uren voor er een auto besloot te stoppen om mij een lift te gunnen. De aardige man bracht mij niet alleen naar de volgende stad, Presidente Vencislau, maar nam mij ook nog eens mee naar een zaak waar mijn band kon worden vervangen. Hij stond erop de rekening te betalen.

**Bedankt voor jullie steun!!**

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OKSubscriptions powered by Strikingly